اعلامیه مطبوعاتی فعالین (جامعه مدنی و خان ولی عادل )

17 اپریل 2016

فرهنگ “بد دادن”، بدترین رسمی است که دختران را به قربانگاه غیرت قبیله ای می فرستند تا ننگ مردان قبیله احترام گردد و نقطۀ پایان بر منازعات میان خانوادگی و قبیله ای گذاشته شود. “بد دادن” پدیدۀ نامیمونی است که مقام انسانی دختران را تا منزلت مادون حیوانیت تنزیل داده و چهرۀ خفتبارتر از برده داری را به تصویر می کشد.
اینگونه رسم و رواج های ناپسند و میراثی ناخواسته اکنون نیز در سراسر افغانستان جریان دارد.
در تازه ترین مورد، متنفذین یکی از روستا هایی ولایت پکتیا بر آن شدند تا پنج تن از دختران معصوم را در دوزخ “بد دادن” بسوزانند، تا که رسم قبیله ادا شود. اما قبیلۀ با حرمت به رسم “بد دادن” خواهان افزایش تعداد دختران برای بد دادن تا مرز ده تن می باشد تا دست از قتال و قصاص بردارد.
در این میان، دختران در میان تصمیم قبیله یی سرگردان و در ازدحام تردید به سر می برند. این تصمیم در روزهای نزدیک اجرا خواهد شد. شورش در برابر رسم ناپسند “بد دادن” با طغیان “عادل”، رادمردی از ولایت پکتیا مواجه گردید.
او پرچم عدالت خواهی را بر افراشت و در خیمۀ تحصن مسکن گزید تا وجدان های بیدار را به یاری طلبد و حکومت خواب آلوده را به بیداری دعوت نماید که. هان برخیزید که ده ها دختر بیگناه در صف بد دادن به انتظار ایستاده است، برخیزید تا انسانیت را به سلاخی نگیرند، برخیزید و تصمیم موسفیدان و صنعت گران مذهبی را به زباله دان حواله دهید!
نهاد های جامعه مدنی ،رسانه ها، سیاسیون و… داعیۀ انسانی “خان ولی عادل” را می ستایند و از او حمایت و پشتیبانی خویش را اعلام میدارد و رسالت خویش می پندارند تا دامنۀ دادخواهی اش را در حمایت از وی گسترش دهد. اصحاب رسانه و جامعۀ رسانه ای گلوی فریادگری است که یاری رسان عادل و جامعۀ مدنی در این عرصه است. وجدان های بیدار را تحسین و دستان یاریگر شان را می فشاریم.
خواسته های خان ولی عادل :
– از فامیل ام میخواهم که با قاتلین برادرام ام به جای انتقام گیری با آنها صلح کند و مشکل خویش را از راه قانونی حل نماید.
– از فامیل ام میخواهم از گرفتن و دادن دختران در بد خود داری نماید.
– از فامیل ام میخواهم که خواهران ام را به فروش نرساند.
– از شورأ علمأ و وزارت حج و اوقاف میخواهم که برای ما اطمنان بدهد که بعد از این هیچ عالم دین و ملا صاحب ها حق بستن نکاح دخترانی را نداردند که در بد داده میشود. و نیز هیچ کس حق ندارد در بستن نکاح جبری اشتراک نماید.
– از شورا های ولایتی میخواهم که برای ما اطمنان بدهند که آینها با بزرگان قوم و علمأ دین ولایت خویش به فیصله برسد که بعد از این هیچ کس حق ندارد دختران و زنان را در بد بدهند.
– از حکومت میخواهم که از عرف و عنعنات ناپسند حمایت نکند.
و من الله توفیق

اضافه کردن نظر